ประวัติโดยย่อ...

เป็นสุนัขไทยพันธุ์หนึ่งมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่หมู่บ้านบางแก้ว ตำบลท่านางงาม อำเภอบางระกำ จังหวัด พิษณุโลก ประเทศไทย ที่มาของสายพันธุ์นั้นเกิดจากความ บังเอิญที่สุนัขเพศเมียสีขาวดำของท่านเจ้าอาวาสวัดบางแก้วได้ไปผสมพันธุ์กับสุนัขป่า และได้ให้กำเนิดลูกสุนัขครอกหนึ่งซึ่งถือเป็นต้นตระกูลของสุนัขพันธุ์บางแก้ว ในปัจจุบัน ปี พ.ศ. 2500 ได้มีการร่วมกันพัฒนาและกำหนดมาตรฐานแห่งสายพันธุ์ขึ้น เพื่อจะให้มีลักษณะประจำพันธุ์เป็นเอกลักษณ์ที่แน่นอน อันเป็นที่มาแห่ง สายพันธุ์บริสุทธิ์ในปัจจุบันสุนัขพันธุ์บางแก้วถือว่าเป็นมรดกอันล้ำค่าของจังหวัดพิษณุโลก ชาวบ้านนิยมเลี้ยงกันแทบจะทุกครัวเรือน ปัจจุบันมีผู้นิยมนำไปเลี้ยง กันอย่างแพร่หลายทั่วทุกภาคของประเทศ

ลักษณะทั่วไป :

เป็นสุนัขขนาดกลาง โครงสร้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีสัดส่วนที่กลมกลืน ประกอบด้วยกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์ แข็งแรง มีการเลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว

สัดส่วนที่สำคัญ

ความยาวของลำตัว : ความสูงที่ไหล่ = 1: 1
ความลึกของหน้าอก : ความสูงที่ไหล่ = 1: 2

พฤติกรรม/อารมณ์

ตื่นตัว ร่าเริง รักเจ้าของ เชื่อมั่นในตัวเอง จิตประสาทมั่นคง ไม่ขลาดกลัว ซื่อสัตย์ หวงแหนทรัพย์สิน ฉลาดปราดเปรียว กล้าหาญ สามารถฝึกใช้งานได้

หัว ส่วนหัว

กะโหลก : ค่อนข้างใหญ่ ได้สัดส่วนกับลำตัว
สต็อป : มีมุมหักเล็กน้อย

ส่วนใบหน้า

จมูก : สีดำ ขนาดได้สัดส่วนกับปาก
สันจมูก : ตรงและยาวพอสมควร
กรวยปาก : ยาวปานกลาง โคนปากใหญ่เรียวจรดปลายจมูก
ริมฝีปาก : แนบสนิท มีสีเข้ม
ปาก : มีสีขาวรอบกรวยปาก (เรียกว่า ปากคาบแก้ว) เป็นที่พึงประสงค์
ขากรรไกร: ขบกันแนบสนิทแบบกรรไกร (Scissor Bite) โดยปลายฟันหน้าด้านล่างแตะโคนด้านในของฟันบน อนุโลม ให้ฟันๆ ขบ เสมอกันพอดี (Level Bite)
ฟัน : เล็ก และแหลมคม สุนัขโตควรมีฟันครบ 42 ซี่
ตา : เล็กคล้ายเมล็ดอัลมอนด์ (Almond) มีสีดำและสีน้ำตาล
หู : เป็นรูปสามเหลี่ยม มีขนาดเล็กได้สัดส่วนกับหัว ตั้งป้องไปข้างหน้า มีขนอ่อนที่กกหูและหลังใบหู
คอ : ใหญ่ ล่ำสัน รับกับหัว และช่วงไหล่มีแผงขนยาวรอบคอ

ลำตัว

หลัง : เส้นหลังตรง
เอว : แข็งแรงและกว้าง
บั้นท้าย : ใหญ่และแข็งแรง ส่วนหลังมีขนยาวลามมาจนถึงข้อขาหลังท่อนบน
อก : กว้าง และลึกได้ระดับเดียวกับข้อศอก โครงกระดูกหน้าอกมีลักษณะเป็นรูปวงรี
เส้นล่าง : ท้องเว้าไม่มาก
หาง : โคนหางใหญ่ ขนหางเป็นพวง ปลายโค้งเข้าหาเส้นหลัง

ขา ช่วงหน้า

ไหล่ : ลาดเอียงพอประมาณและมีกล้ามเนื้อแข็งแรง
ขาหน้า : ใหญ่กว่าขาหลัง เวลายืนเหยียดตรง และขนานกัน หลังขามีขนยาว ลักษณะคล้ายแข้งสิงห์
ข้อขาหน้า : ข้อเท้าสั้นทำมุมเฉียงเล็กน้อย
เท้า : อุ้งเท้ากลมคล้ายอุ้งเท้าแมว มีขนยาวคลุมนิ้วเท้า

ช่วงหลัง

ขาหลัง : เล็กกว่าขาหน้า เวลายืนทำมุมพอเหมาะ
ข้อเท้า : ทำมุมพอเหมาะกับหัวเข่า
ข้อขาหลัง : ตั้งได้ฉากกับพื้น มองทางด้านหลัง ขนานกัน
เท้า : อุ้งเท้ากลมคล้ายอุ้งเท้าแมว มีขนยาวคลุมนิ้วเท้า
การย่างก้าว : คล่องแคล่วและทรงพลัง มองด้านข้าง ขาหน้าและหลังสอดประสานอย่างกลมกลืนเส้นหลังตรงระนาบ หัวและหางชู ขึ้นอย่าสวยงาม มองทางด้านหน้า ขาหน้าและขาหลังไม่แสดงอาการปัดหรือแกว่ง

ขนและสี

ขน : ยาวปานกลาง มี 2 ชั้นๆในละเอียดนุ่ม ชั้นนอกเส้นใหญ่เหยียดตรง ยาวคลุมบริเวณแผ่นหลัง
สี : ขาว – น้ำตาล, ขาว – ดำ, ขาว – เทา
ขนาด : ความสูงที่เหมาะสม วัดที่ไหล่ : เพศผู้ 19-21 นิ้ว (46-56 ซม)
: เพศเมีย 17-19 นิ้ว (41-51 ซม)
อนุโลมให้ขาด-เกินได้ หนึ่งนิ้ว (2.5 เซนติเมตร)

ข้อบกพร่อง

- ตา หรือ จมูกมีสีอ่อน
- หางไพล่
- ไม่มีแผงขนรอบคอ
- ไม่มีแข้งสิงห์
- หูใหญ่
- ปากใงหญ่
- ตากลมโต
- หลังโก่ง
- หลังแอ่น
- ขนาดใหญ่ – เล็ก เกินกว่ามาตรฐานกำหนด