พึงจงระลึกไว้เสมอว่า สุนัขกับคนนั้นสามารถที่จะใช้ยาตัวเดียวกันได้ คนเจ็บป่วยทานยาอะไร เราก็สามารถที่จะนำยานั้นๆ มาให้สุนัขทานได้ เช่นในกรณีที่สุนัข ท้องเสีย ถ่ายเหลว เราก็สามารถที่จะให้ทานยาแก้ท้องเสียของคนได้ เช่น ให้ทานยา นอร์ฟ็อกซาร์ซินหรือไดเซ็นโต้ แก้ท้องเสีย ในกรณีที่สุนัข เป็นไข้ไม่สบาย จมูกแห้ง เราก็ให้ทาน ซาร่าน้ำ (กรณีที่เป็นลูกสุนัข) หรือไทรินอล พร้อมกับยาแก้อักเสบชื่อ อม็อกซี่ ในกรณีเหล่านี้ เป็นการรักษาเบื้องต้น หากเราให้ทานยาไปแล้วสองวัน อาการไม่ดีขึ้น เราก็รีบพาไปพบคุณหมอต่อไป

ยาสามัญประจำบ้านสำหรับสุนัข

1.ยาไดเซ็นโต้ หรือ นอร์ฟ็อกซาร์ซิน เป็นยาแก้ท้องเสีย (หาซื้อได้จากร้านขายยาคน)
2.ยาไทรินอล หรือซาร่า เป็นยาลดไข้ (หาซื้อได้จากร้านขายยาคน)
3.ยาอม็อกซี่ เป็นยาแก้อักเสบ (หาซื้อได้จากร้านขายยาคน)
4.เบตาดีน เป็นยาใส่แผลสด (หาซื้อได้จากร้านขายยาคน)
5.ควิกสต็อบ เป็นยาผงใช้สำหรับห้ามเลือด ในกรณีที่มีบาดแผลเล็กน้อยเราสามารถนำยานี้มาโรยแผล สามารถห้ามเลือดได้โดยทันที

เกร็ดเล็กน้อย สำหรับการดูแลสุนัขบางแก้ว

1.วัคซีน ที่ต้องดูแลให้ครบตามที่กำหนด โดยเริ่มทำวัคซีนเข็มแรก เมื่อลูกสุนัขอายุ 45 วัน และอีก 15 วัน เราก็ลงเข็มที่สอง และอีก 15 วัน เราก็ทำเข็มที่สาม และทำพิษสุนัขบ้า เมื่อลูกสุนัขมีอายุไม่น้อยกว่า 90 วัน และในทุกๆปีเราต้องทำวัคซีนอย่าน้อยหนึ่งเข็ม และวัคซีนป้องกันพิษสุนัขบ้า อีกหนึ่งเข็ม

2.โปรดจงระวัง การเลี้ยงสุนัขในพื้นที่ลื่น มีผู้เลี้ยงหลายคนชอบเลี้ยงสุนัขในบ้าน และพื้นของบ้านเป็นพื้นลื่นๆ เช่น พื้นกระเบื้อง หินอ่อน หินแกรนิต ปูนขัดมัน เหล่านี้ ล้วนแต่เป็นการทำร้ายลูกสุนัขอย่างร้ายแรง ความรักที่คุณมอบให้เขากลับเป็นการสร้างปัญหาให้เขาและคุณในระยะยาว
โรคข้อสะโพก ที่เกิดขึ้น กับสุนัขบางแก้วนั้น ส่วนมากจะเกิดจากการที่ผู้เลี้ยง เลี้ยงลูกสุนัขบนพื้นลื่นทั้งสิ้น ลูกสุนัขบางแก้วนั้น เป็นสุนัขที่ซุกซน ชอบวิ่งเล่น ในขณะที่เขาวิ่งนั้น อุ้งเท้าของเขาหรือเล็บของเขาไม่สามารถที่จะยึดเกาะกับพื้นได้เลย การที่วิ่งแล้วลื่นสุนัขก็จำเป็นต้องใช้กล้ามเนื้ออย่างมากเกินอายุของสุนัข เพื่อให้เขาสามารถที่จะวิ่งไปข้างหน้าได้ เมื่อกล้ามเนื้อถูกใช้เกินกว่าที่ควรจะเป็นปัญหาก็จะเกิดขึ้นโดยเฉพาะกล้ามเนื้อบริเวณรอบๆเบ้ากระดูกขาหลังจะเริ่มอักเสบ และฉีกขาด ทำให้เบ้ากระดูกเริ่มหลวมและหลุดออกจากกันได้ โปรดจงระวัง การเลี้ยงสุนัขบนพื้นที่ลื่น

3.การผลัดขน ลูกสุนัขจะผลัดขนตอนที่มีอายุ 3-4 เดือน 9-12 เดือน เมื่อผ่าช่วงอายุนั้นมาแล้ว สุนัขตัวผู้ก็จะผลัดขนปีละ 1 ครั้ง สุนัขตัวเมียก็จะผลัดขนปีละ 2 ครั้ง ในช่วงที่สุนัขผลัดขน สุนัขจะไม่ทานอาหาร ทานน้อย ผู้เลี้ยงส่วนมากมักจะมีปัญหาไม่รู้ว่าสุนัขเป็นอะไร ช่วงสุนัขผลัดขนร่างกายของเขาจะอ่อนแอ สภาพของผิวหนังจะอ่อนแอ เป็นโรคผิวหนังได้ง่าย เราจึงควรที่จะดูแลเรื่องของสุขภาพตัวสุนัขให้ดี การเปลี่ยนอาหารเม็ด จากยี่ห้อหนึ่ง ไปอีกยี่ห้อหนึ่ง ทุกครั้งที่เปลี่ยนจะทำให้สุนัขท้องเสีย และมีการผลัดขนตามมา

4.สุนัขไม่ทานอาหาร เรื่องการทานอาหารของสุนัขบางแก้ว ผู้เลี้ยงส่วนมากจะเลี้ยงสุนัขอย่างใกล้ชิด ตามใจสุนัขอย่างไม่มีขอบเขต และไม่มีประสบการณ์การเลี้ยงสุนัขมาก่อน เมื่อสุนัขไม่ทานอาหารก็จะเปลี่ยนอาหารเพื่อให้เขาทานอาหาร สรรหาของกิน และอีกอันหนึ่งก็คือเรื่องของการชอบให้สุนัขทานของเล่นเป็นอาหารหลัก นั่นเป็นการสร้างปัญหาให้กับสุนัขอย่างมาก

เราต้องดูสาเหตุก่อน เมื่อสุนัขไม่ทานอาหารนั้น เราต้องดูว่า เขาผลัดขนหรือไม่? เขาไม่สบายหรือเปล่า? ผลัดฟันหรือไม่? ต้องดูสาเหตุก่อน ถ้าเขาปรกติดีเราก็ต้องหาวิธีแก้ไขเพื่อให้สุนัขเติบโตอย่างมีคุณภาพ สุนัขสามารถอดอาหารได้หลายวัน แต่จะทำให้สุขภาพเขาอ่อนแอลง ฉะนั้นเมื่อสุนัขไม่ทานอาหารซักสองสามวัน เราก็อาจจะต้องใช้วิธีป้อนเขา โดยเราไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอาหารใดๆเลย

หวังว่าข้อมูลเหล่านี้คงจะเป็นประโยชน์ สำหรับผู้เลี้ยงสุนัขบางแก้ว มือใหม่

สุนัขบางแก้ว..ดุ..จริงหรือ?

ปัญหาเหล่านี้ได้ยินบ่อยมาก จริงๆแล้ว ปัญหานี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวสุนัข ปัญหาอยู่ที่คนเลี้ยง หรือผู้ที่ผสมพันธุ์ มากกว่า

ผู้เลี้ยง หากคิดจะเลี้ยง ทำไมไม่ศึกษานิสัยประจำพันธุ์ให้ดีเสียก่อนที่จะตัดสินใจเลี้ยง ว่าสุนัขบางแก้วมันมีนิสัยอย่างไร รับได้ไหมกับพฤติกรรมของเขา และยังไม่ศึกษาถึงแหล่งที่จะหาซื้อหมา คิดแต่ว่าจะหาสุนัขถูกๆเอามาคุยอวดกัน ว่าของฉันก็สุนัขบางแก้วซื้อมาราคาเพียงน้อยนิด ของเธอมันก็สุนัขบางแก้วทำไมเธอถึงซื้อมาแพงมาก เหมือนจะตำหนิว่า ผู้ซื้อที่ซื้อสุนัขแพงมันช่างไร้สติปัญญาเสียเหลือเกิน

แล้วปัญหาที่ตามมามากมายจาการซื้อสุนัขถูกและไม่มีการคัดเลือกแหล่งซื้อ จนตัวเองรับมือกับปัญหาเหล่านั้นไม่ได้ก็ต้องเอาสุนัขไปปล่อยให้เป็นภาระของสังคม แล้วยังพูดไปในทางที่เสียหาย ว่าสุนัขพันธุ์นี้ มันช่างเลวร้าย ใครๆก็อย่าได้คิดเลี้ยงไอ้สุนัขพันธุ์นี้เลย โดยลืมไปว่าสุนัขบางแก้วนั้น เขาถือสัญชาติไทยร้อยเปอร์เซนต์ สุนัขบางแก้วเป็นเหมือนตัวแทนของประเทศไทยที่จะไปประกาศให้คนทั่วโลกรู้จักประเทศไทย ว่ามีแผ่นดินแห่งหนึ่ง นามว่าประเทศไทย ตั้งอยู่บนโลกใบนี้และก็มีสุนัขที่สวยงามกำเนิดอยู่บนแผ่นดินผืนนั้นด้วย แต่ท่านกลับทำลายชื่อเสียงของสุนัขบางแก้ว เพียงเพราะท่านไม่ศึกษาข้อมูลของสุนัขบางแก้วให้ถ่องแท้เสียก่อนที่ท่านจะเลี้ยง หมาบางแก้วมันดุ นั่นเป็นความผิดของท่านหรือหมาบางแก้วเจ้าปัญหากันแน่?

เราลองกลับมามองที่ตัวผู้เลี้ยงกันดีกว่า ว่าท่านเลี้ยงเขาอย่างไร จากลูกหมาที่น่ารักถึงได้กลายเป็นเสือร้ายประจำบ้าน คนอื่นเขาเลี้ยงสุนัขพันธุ์นี้อย่างไรลูกสุนัขเขาเมื่อเติบโตมาถึงได้คงความน่ารักไว้ได้ เป็นที่น่ารักสำหรับเจ้าของ ไม่เคยที่จะก่อปัญหาให้เจ้าของต้องวุ่นวายใจเลย

ผู้ผสมพันธุ์ ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ไม่อาจที่จะปฏิเสธความรับผิดชอบได้ ผู้เพาะพันธุ์หรือผู้ที่ผสมพันธุ์สุนัขพันธุ์นี้ควรที่จะมีความรับผิดชอบในผลที่จะเกิดจากการผสมพันธุ์ด้วย ไม่ใช่ว่าเมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น ก็โทษแต่ผู้เลี้ยงด้านเดียวโดยไม่มองดูว่า ลูกสุนัขบางแก้วเหล่านั้นคือ สุนัขที่ท่านเพาะพันธุ์เขาขึ้นมา บอกปัดความรับผิดชอบทุกอย่าง ไม่มีคำแนะนำให้กับผู้เลี้ยง ไม่ช่วยผู้เลี้ยงแก้ปัญหา

ทำไม? ก่อนที่ท่านฯขายสุนัขบางแก้ว ท่านไม่แนะนำบอกเล่าถึงนิสัย บอกวิธีเลี้ยง ให้กับผู้ซื้อ สอบถามผู้ซื้อว่า สถานที่ของผู้ซื้อเหมาะสำหรับเลี้ยงพันธุ์นี้หรือไม่ หรือว่าเห็นสุนัขบางแก้วเป็นสินค้าชิ้นหนึ่ง เมื่อขายไปก็หมดภาระสำหรับผู้ขาย แต่ปัญหาเหล่านั้นกลับไปอยู่กับผู้ซื้อ จงจำไว้ว่าปัญหาเหล่านั้นก็จะตกไปอยู่กับสุนัขที่ท่านสร้างขึ้นมา
ท่านฯ ก็รู้อยู่แล้วว่าปัญหาของสุนัขพันธุ์นี้ ถูกสังคมประณามอย่างรุนแรงว่าเป็น สุนัขที่ดุ เมื่อเราคิดจะผสมพันธุ์เราก็ต้องคำนึงถึงเรื่องของจิตประสาทและโรคร้ายที่ถ่ายทอดทางพันธุ์กรรมก่อน หากพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์ดุมาก เราก็หลีกเลี่ยงการผสมพันธุ์ได้ไหม? พ่อพันธุ์หรือแม่พันธุ์บางตัวก็ถ่ายทอดเรื่องจิตประสาท ความดุร้ายด้วย

ผู้ผสมพันธุ์ ก็ต้องรู้ด้วยว่าเราจะเป็นผู้เพิ่มปัญหาหรือลดปัญหาของสุนัขบางแก้ว เมื่อพ่อพันธุ์ แม่พันธุ์ของเราดุเกินกว่าที่จะควบคุม ทำไมเราต้องสร้างผลผลิตจากสุนัขเหล่านั้นด้วย เมื่อเราก็รู้ว่าการผสมพันธุ์ครั้งนี้ว่าลูกสุนัขที่เกิดมามีแนวโน้มว่าจะดุ มีโอกาสเป็นโรคที่ถ่ายทอดทางพันธุ์กรรมทำไม? ต้องผสมพันธุ์ด้วย
ลักษณะของสุนัขบางแก้ว

สุนัขบางแก้วเป็นสุนัขขนาดกลาง มีสีขาวเป็นพื้นที่ตัวสุนัข และมีสีอื่นเป็นกลุ่มก้อน(มาร์คกิ้ง) สุนัขบางแก้วนั้นตามมาตรฐานพันธุ์มีอยู่สามสี คือ ขาว-ดำ ขาวเทา ขาว-น้ำตาล แต่ตามความเป็นจริงนั้นมีอยู่หลายสี อาจเรียกเป็นสีแฟนซีเลยก็ได้ แต่ผู้ที่เลี้ยงสุนัขพยายามที่จะเรียกสีให้เข้ากับสีที่เด่นชัดที่สุดในตัวสุนัข สุนัขที่มีสีสวยนั้นก็ต้องดูถึงความชัดเจนของสี เน้นที่สีขาวเป็นพื้นนั้นต้องขาวสะอาด และสีที่เป็นลายต้องชัดเจน เช่น น้ำตาลก็ต้องเป็นน้ำตาลทองที่ชัดเจน เป็นดำก็ต้องดำ เทาก็ต้องเทาเข้ม เมื่อสุนัขมีขนสีขาวสะอาด แล้วเอาสีอื่นๆวางบนสีขาว ก็จะเป็นสุนัขที่มีสีที่สวยงาม และต้องคำนึงถึงความสมดุลย์ของลายบนตัวด้วย

เอกลักษณ์ของสุนัขบางแก้ว

สุนัขบางแก้วเรานั้น เป็นสุนัขที่มีเอกลักษณ์พิเศษ และถือว่าเป็นเอกลักษณ์ประจำพันธุ์ ซึ่งจำเป็นต้องมีเอกลักษณ์เหล่านี้ จึงจะถือว่าเป็นสุนัขบางแก้วที่สวยสมบูรณ์และครบตามลักษณะของสุนัขบางแก้ว

1.ต้องมีแผงหน้า
2.ต้องมีขนหลังหู
3.ต้องมีขนหน้าอก(เครา)
4.ต้องมีแข้งสิงห์(เป็นขนที่อยู่หลังขาหน้า
5.ต้องมีขนท้อง
6.ต้องมีแผงหลัง(ผ้าคลุมใหล่)
7.ต้องมีกระโปรงท้าย
8.หางเป็นพวง
9.ลักษณะขน ต้องเป็นขนสองชั้น คือ มีชั้นซับในเป็นลักษณะขนสั้นๆ อ่อนนุ่ม และมีขนยาวปกคลุมอีกชั้นหนึ่ง
10.ลักษณะของตา จ้องเป็นสามเหลี่ยม คล้ายเม็ดอัลมอนต์
11.ลักษณะหูเป็นสามเหลี่ยมตั้ง ป้องไปข้างหน้า อยู่ในตำแหน่งที่สวยงาม

เมื่อเราทราบลักษณะเบื้องต้นของสุนัขบางแก้วแล้ว ก็ยังมีลักษณะพิเศษที่จะช่วยให้บางแก้วดูสวยเพิ่มขึ้นอีก ก็คือ

- ลักษณะรอยแบ่งที่หน้า เป็นลักษณะที่เป็นเส้นสีขาวแบ่งที่หน้าของสุนัข
- รอบๆปากเป็นสีขาวหรือเรียกว่า ปากคาบแก้ว อันนี้ก็จะเป็นสิ่งที่จะช่วยเสริมเสน่ห์ให้กับสุนัขบางแก้วให้ดูสวยงามยิ่งขึ้น

แต่เรื่องของรอยแบ่งที่หน้าและปากคาบแก้วนั้น เป็นเรื่องของลักษณะที่ช่วยให้บางแก้วเราสวยงามมากขึ้นเท่านั้นไม่ได้เป็นข้อกำหนดในเรื่องของ เอกลักษณ์ประจำพันธุ์ แต่เรื่องที่ต้องขอเน้นสำหรับสุนัขบางแก้วก็คือเรื่อง เอกลักษณ์ ที่ควรจะมีทั้งหมด อย่าได้หลงลืมเพราะนี่คือสิ่งที่จะบ่งชี้ว่า สุนัขพันธุ์นี้คือ สุนัขบางแก้ว

ลักษณะนิสัยของสุนัขบางแก้ว

นิสัยของสุนัขบางแก้วนั้น จะมีนิสัยที่ร่าเริง ซุกซน อยากรู้อยากเห็น ดุ หวงของ หวงเจ้านาย ขี้อิจฉา ขี้อ้อน ประจบเก่ง เจ้าเล่ห์ อันนี้เป็นนิสัยพื้นฐานของสุนัขบางแก้ว ซึ่งในสุนัขบางแก้วเราสามารถที่จะพบเจอได้เสมอๆ ฉะนั้นก่อนที่คุณจะตัดสินใจเลี้ยงสุนัขบางแก้ว ขอให้คุณศึกษานิสัยของสุนัขพันธุ์นี้ให้ดีเสียก่อน เพราะนิสัยของสุนัขจะเปลี่ยนไปตามช่วงอายุ การเลี้ยงดู และสายพันธุ์(การสืบทอดทางพันธุ์กรรม) การที่จะเลี้ยงสุนัขบางแก้วให้ได้ดีๆตัวหนึ่งนั้น จะต้องประกอบด้วย ผู้เลี้ยงที่ดีและสุนัขนั้นมีสายเลือดที่ดี ต้องมีทั้งสองส่วนประกอบกัน

เมื่อเราคิดไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้วว่าเราต้องการจะเลี้ยงสุนัขบางแก้ว เราต้องเริ่มศึกษาถึงนิสัยและพฤติกรรมของเขาในแต่ละช่วงอายุ ต้องหาความรู้เรื่องวิธีเลี้ยงและต้องเลี้ยงอย่างถูกวิธี ประการสำคัญก็คือ ความรัก ความรู้สึกดีๆกับสุนัขพันธุ์บางแก้ว เท่านี้คุณก็จะเป็นผู้เลี้ยงสุนัขบางแก้วที่มีคุณภาพคนหนึ่ง
นิสัยของสุนัขบางแก้วนั้น จะพื้นฐานนิสัยที่ไม่แตกต่างกันมากนัก คือ เป็นสุนัขที่หวาดระแวงและอาจนำมาซึ่งความดุ หวงของเล่น หวงของกิน หวงถิ่นที่อยู่ ขี้อิจฉา เจ้าเล่ห์ ขี้ประจบ เป็นนักทำลายของ ฯลฯ ในสุนัขบางแก้วตัวหนึ่งนั้นจะมีทั้งด้านที่ดีและด้านที่ไม่ดี ดังนั้นหากเราเลี้ยงให้ถูกวิธี รู้จักวิธีการป้องกันไม่ให้เขาแสดงนิสัยที่ไม่ดี เขาก็เป็นสุนัขที่ไม่มีปัญหา และเป็นสุนัขที่น่ารักมากๆสำหรับเราและครอบครัว

สาเหตุที่สุนัขบางแก้วดุ

สุนัขบางแก้วดุจริงหรือ? ท่านลองถามคำถามนี้กับผู้เลี้ยงสุนัขบางแก้วหลายๆท่าน แล้วท่านจะทราบว่า สุนัขบางแก้วไม่ได้ดุอย่างที่ท่านคิด สุนัขบางแก้วน่ารัก มีเสน่ห์ แต่สำหรับบางท่านผู้ซึ่งมีประสบการณ์ที่ไม่ดี กับสุนัขบางแก้วก็จะบอกว่ามัน ดุมากเลี้ยงไม่ได้ แต่ลองมาเปรียบเทียบอัตราส่วนระหว่างผู้ที่มีความรู้สึกดีๆกับสุนัขบางแก้วกับผู้ที่มีความรู้สึกไม่ดีต่อสุนัขบางแก้ว ผู้ที่มีความรู้สึกดีๆกับสุนัขพันธุ์บางแก้วจะมีมากกว่า นั่นเป็นเพราะอะไร เราลองมาหาสาเหตุกันดีกว่า

แหล่งที่ได้มาของสุนัขบางแก้ว

ก็เป็นที่ทราบกันดีว่าสุนัขบางแก้วนั้น เป็นสุนัขที่อยู่ในช่วงของการพัฒนาสายพันธุ์ จากเดิมสุนัขพันธุ์นี้มุ่งหวังแต่เพียงเป็นสุนัขใช้งาน เน้นในเรื่องของความดุ ความก้าวร้าว ต่อมามีผู้นิยมเลี้ยงกันมากขึ้น เพราะชอบความดุ และสามารถนำมาใช้ในการปกป้องทรัพย์สินได้ แต่ความดุของสุนัขบางแก้วในอดีตนั้น เป็นความดุที่เกินความสามารถของเจ้าของที่จะควบคุมเขาได้ ดังนั้นเชื้อสายของสุนัขบางแก้วในยุคแรกๆจะค่อนข้างที่จะดุแบบก้าวร้าวมากๆ เมื่อนำสุนัขเหล่ามาใช้เป็นพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์ การสืบทอดทางสายเลือดในเรื่องความดุและก้าวร้าวก็จะตกทอดมายังลูกหลานด้วย เมื่อท่านไปซื้อ หรือขอสุนัขที่มีสายเลือดค่อนข้างดุเหล่านั้นมาเลี้ยง เป็นธรรมดาที่สุนัขบางแก้วเหล่านั้นจะมีความดุติดมาทางสายเลือดด้วย อีกทั้งผู้ผสมพันธุ์และผู้เลี้ยง ก็เลี้ยงเขามาอย่างผิดวิธี ก็ยิ่งทำให้สุนัขบางแก้วเหล่านั้นยิ่งดุมากยิ่งขึ้น เมื่อสุนัขเหล่านั้นดุมากและอยู่เหนือการควมคุมของเจ้าของ เจ้าของก็แก้ไขโดยวิธีมักง่าย โดยนำหมาบางแก้วเหล่านั้นไปปล่อยให้เป็นสุนัขจรจัดให้ภาระของสังคมต่อไป

เมื่อท่านตัดสินใจจะเลี้ยงสุนัขบางแก้วสักตัวมาเลี้ยง เรื่องแหล่งที่ได้มาของสุนัขก็เป็นเรื่องสำคัญ ขอให้ท่านเลือกซื้อลูกสุนัขจากแหล่งซื้อที่เชื่อถือได้ และมีความรับผิดชอบต่อลูกสุนัข มีการคัดเลือกพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์ ที่จะใช้ในการผสมพันธุ์ คัดเลือกในเรื่องของจิตประสาทของสุนัข เรื่องโครงสร้าง เรื่องโรคประจำพันธุ์ ฉะนั้นหากคุณคิดจะซื้อหรือว่าขอลูกสุนัขบางแก้วมาเลี้ยง คุณต้องได้เห็นถึงพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์ก่อนเป็นอันดับแรก ได้รับทราบถึงพฤติกรรมของพ่อและแม่พันธุ์ว่าเป็นสุนัขที่ ดุหรือไม่ เป็นหลักในการพิจรณาที่จะตัดสินใจว่าจะเลี้ยงสุนัขบางแก้วจากพ่อและแม่พันธุ์เหล่านั้นหรือไม่ อย่าเห็นแต่เพียงว่า ของฟรี ของถูก แล้วปัญหาจะตามมาหาท่านอย่างไม่รู้จบสิ้น แล้วท่านก็จะเป็นผู้หนึ่งที่สร้างปัญหาให้กับสังคม

การคัดเลือกลูกสุนัข

1.ลูกสุนัขต้องมีอายุไม่น้อยกว่า 45 วันแต่จะให้ดีที่สุดก็คือ 60 วันขึ้นไป
2.ต้องดูเรื่องความสะอาดของสถานที่ ความสะอาดของลูกสุนัข ความสะอาดของ ตัวพ่อพันธุ์และแม่พันธุ์ เป็นอันดับแรก หากไม่ผ่านการพิจรณาก็ขอให้หาลูกสุนัขที่อื่นดีกว่า
3.ต้องดูที่ความสมบูรณ์แข็งแรงของลูกสุนัข เป็นหลักในการพิจรณา ต้องเป็นลูกสุนัขที่สมบูรณ์ทั้งตัว ถ้าอ้วนเฉพาะท้อง แต่ตัวผอมแกน บอกได้เลยว่าลูกสุนัขเหล่านั้นป่วยเป็นพยาธิ์ ลูกสุนัขต้องหน้าตาแจ่มใส ร่าเริง ขี้เล่น อารมณ์ดี ไม่แสดงอาการนอนเซื่องซึม ไม่มีน้ำมูก มีแววตาที่สดใสไม่มีขี้ตา เวลาถ่ายอุจาระต้องเป็นก้อนแข็ง ไม่ถ่ายเหลวเป็นน้ำ สีของอุจระต้องเป็นเข้ม จมูกต้องชุ่มชื้นไม่แห้ง
4.ต้องเลือกสุนัขที่อารมณ์ดี ไม่ขี้กลัว ไม่แสดงอาการก้าวร้าว ไม่รังแกลูกสุนัขตัวอื่นๆ วิ่งเข้าหาและเล่นกับคน
5.เลือกลูกสุนัขที่ สะโพกใหญ่ๆ มีกล้ามเนื้อ เพื่อป้องกันการเป็นข้อสะโพก
6.จงเลือกลูกสุนัขตัวที่คุณชอบ แล้วพิจรณาตามหัวข้อที่บอกไว้เบื้องต้น เพราะนั่นเป็นการเริ่มต้นความสัมพันธุ์ที่ดีระหว่างคุณกับลูกสุนัข
7.ต้องสอบถามผู้ขายว่า สุนัขทำวัคซีนหรือยัง และดูขอใบวัคซีนจากผู้ขาย

การเตรียมการก่อนที่จะนำสุนัขเข้าบ้าน

ก่อนที่เราจะนำสุนัขเข้าบ้าน คุณควรจะต้องเตรียมการ มีดังนี้

1.กรงใบเล็กๆแบบมีถาดรอง เพื่อป้องกันไม่ให้ปัสสาวะหรืออุจจาระ ไหลเปื้อนไปทั่วๆบริเวณ
2.ยาฆ่าเชื้อ หรือเด็คตอล เพื่อเอาไว้เช็ดตัวสุนัข เมื่อสุนัขเปื้อนหรือสกปรก
3.ผ้าเช็ดตัวสุนัข
4.ยาสามัญประจำบ้าน
4.1. ซาร่าน้ำ ยาลดไข้ของเด็ก ในกรณีที่สุนัขป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย
4.2. นอร์ฟอร์กซาร์ซิน ยาแก้ท้องเสีย หรือไดเซ็นโต้ ยาแก้ท้องเสีย
4.3. ยาฆ่าเห็บหมัด ไบติคอล ใช้ผสมน้ำ 1 ซีซี ต่อน้ำ 1 ลิตร แล้วนำมาใส่ฟ็อกกี้ ฉีดพ่น เพื่อกำจัดเห็บหมัด
4.4. ยาถ่ายพยาธิ์
5. แชมพูอาบน้ำสุนัข
6.ชามข้าวสุนัข และที่ใส่น้ำ
7.อาหารสำหรับลูกสุนัข

การจัดการเมื่อนำสุนัขเข้าบ้าน

1.ต้องเช็คดูสุนัขว่ามีเห็บหมัดหรือไม่ ถ้ามีเห็บหมัดเราก็ต้องรีบกำจัด โดยใช้น้ำผสมไบติคอล มาฉีดพ่นหรือนำมาแช่ตัวสุนัขเลยก็ได้
2.สุขภาพร่างกายแข็งแรงดีหรือไม่ จมูกแห้งหรือไม่ มีน้ำมูกหรือไม่ ถ่ายเหลวหรือไม่ ร่าเริงดีหรือไม่ ถ้ามีอาการซึม ไม่ร่าเริงหรือมีอาการที่เป็นไข้ เราก็ให้ทานยาซาร่าน้ำ ถ้าถ่ายเหลวหรืออ่อน เราก็ให้ทาน นอร์ฟอร์กซาซินหรือ ไดเซ็นโต้เพื่อแก้ท้องเสีย
3.ตรวจสอบว่า สุนัขทำวัคซีนแล้วหรือยัง หากว่ายังเราก็ควรที่จะรีบนำสุนัขไปทำวัคซีน แต่ต้องดูว่าสุนัขสุขภาพแข็งแรงดีหรือไม่ หากว่าสุขภาพไม่ดีเราก็ต้องดูแลจนกว่าสุนัขจะมีสุขภาพดีเสียก่อนเราจึงจะนำสุนัขตัวนั้นไปทำวัคซีน การทำวัคซีนนั้น เราควรเริ่มต้นใหม่แม้ว่าผู้ขายจะมีใบรับรองว่าทำวัคซีนมาแล้ว เพื่อความมั่นใจว่าสุนัขของเราจะไม่เป็นโรคร้ายแรงซึ่งสามารถป้องกันได้
4.ต้องทำการถ่ายพยาธิ์ลูกสุนัข สัก 2-3 ครั้ง ติดต่อกัน
5.ฝึกให้สุนัขอยู่ในกรง เพื่อจะได้ไม่สร้างปัญหาให้ผู้เลี้ยงรำคาญใจ เวลาที่โตขึ้นแล้วเขาจะได้อยู่เป็นสัดส่วน ไม่สร้างปัญหาเมื่อสุนัขโตขึ้น ในกรณีที่เราต้องการกักพื้นที่ เช่น สุนัขเป็นสัด หรือ เวลาที่มีแขกมาบ้าน ฯลฯ เขาจะได้ไม่สร้างปัญหา หากเราไม่ทำการฝึกให้สุนัขอยู่กรง เมื่อเวลาที่เราต้องการให้เขาอยู่กรงเขาจะไม่ยอมอยู่ เขาจะโวยวาย ร้องเสียงดังทำให้เรารำคาญได้